۱۰:۴۰ - ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - 07 May 2015
کد خبر: ۲۹۱۵۴
تهران نشينان، ١٠ روز سرهاي تان را بالابگيريد
امروز خيابان هاي شهر و اتوبان هاي آن با تصاويري از تابلوهاي هنرمندان بزرگ داخلي و خارجي رنگ و لعاب ديگري به خود گرفته است.

اين روزها تابلوها و بيلبوردهايي كه تا ديروز محل تبليغ انواع محصولات صنعتي و خوراكي و...، از پفك تا ماشين و لوازم خانگي و... بودند، هر يك ويتريني شده اند براي نمايش يكي از آثار هنري مهم ايران و جهان. آن هم نه يكي و دو تا و ١٠ تا بلكه يك گالري عظيم به وسعت شهري درحد و قواره تهران با ١٦٠٠ اثر هنري. تصاويري از آثار نقاشي معروف هنرمندان وطني و خارجي تا عكس هايي از برگ هاي شاهنامه هاي نفيس فردوسي يا انواع مجسمه ها و آثار حجمي و حتي تابلوهايي از آثار اساتيد مطرح و صاحبنام خوشنويسي ايران جاي آن تبليغات و بازار را گرفته اند. كلكسيوني از رنگ ها و نقش ها با عنوان «نگارخانه به وسعت شهر» كه قرار است ١٠ روزي ميزبان چشمان مردم پايتخت نشين باشد. تصويري از گلدان سفالي چند هزار ساله شوش گرفته تا تصوير خطاطي هاي سياه مشق، تابلو چشم انداز جاجرود اثرنامي پنتگر، نقاشي عروسي روستايي متعلق به پيتر بروكل اتريشي، آثاري از پيكاسو و نقاشي زيبايي با عنوان ساحل ولكا اثر ايليار نقاش روس. سيد مجتبي موسوي، مشاور هنري سازمان زيباسازي و مجري طرح «نگارخانه اي به وسعت يك شهر» در مورد دليل اجراي اين طرح به «اعتماد» مي گويد: همان طور كه مي دانيد آشفتگي سيما و منظر تبليغات شهري، همواره مديريت شهري را با چالش و انتقادهايي روبه رو كرده است. در اين ميان از آنجايي كه فضاهاي شهري در اختيار سازمان زيباسازي است، لبه تيز اين انتقادها بيشتر به سوي اين سازمان نشانه مي رود. از سويي واقعيت هم اين است كه يكي از وظايف زيباسازي، تلاش براي شكل و هويت دادن به سيما و منظر شهري براي شهروندان است. درهمين راستا، از چندي قبل اين ايده يعني استفاده از فضاهاي تبليغاتي شهري براي تزيين شدن با تصاوير هنري، توسط سعيد شهلاپور، عضو شوراهاي هنري سازمان زيباسازي مطرح شده بود. وي معتقد بود كه اگر در طول يك سال، يك هفته تا ١٠ روز فضاهاي تبليغاتي شهر تهران به نمايش آثار هنري ايران و جهان اختصاص پيدا كند، هم در معرفي و اشاعه هنر و آثار هنري مثمرثمر خواهد بود و هم در تلطيف فضاي شهري پايتخت. اين طرح اواخر فروردين ماه نهايي شد و تيمي مسوول سياستگذاري و اجراي آن شدند. وي با ذكر اينكه در اين طرح بيش از ٧٠٠ اثر هنري (شامل ٥٠٠ اثر داخلي و ٢٠٠ اثر هنري خارجي) روي ١٦٠٠ بيلبورد و فضاي تبليغاتي به نمايش گذاشته شده است، مي گويد: اين اثرها در واقع كپي آثار هنري در شاخه هاي مختلفي مانند: نقاشي، مجسمه سازي، خوشنويسي، آبگينه، فرشبافي و... است و در خصوص آثار خارجي بيشتر از هنر نقاشي بهره برده ايم. اما اين آثار هنري نقش بسته روي بيلبوردها چقدر چشمان پايتخت نشين ها را جذب كرده است؟ چقدر مردم تهران توجه شان به اين تابلوها جلب شده است و تفاوت تغييرات را حس كرده اند؟

تبليغات كجاست؟
مرد جوان درست زير بيلبوردي در خيابان آفريقا ايستاده و منتظر تاكسي است. درست زير تابلويي كه به جاي تبليغات، روي آن يكي از آثار نقاش صاحبنام، آگوست رودن نصب شده است. وقتي از جوان كه خود را مهدي و ٢٧ ساله و مهندس پتروشيمي معرفي مي كند در مورد اين اثر هنري مي پرسيم، سرش را بالامي گيرد و با تعجب مي پرسد: «پس تبليغش كو؟!» انگار تا حالامتوجه تغيير تابلو نشده است. پس از چند ثانيه اي كه محو نقاشي شده، ادامه مي دهد: «چه جالب. فكر خوبي است. اگر همه جا اين طوري شده باشد، معركه است. مرديم از بس كه اين تبليغات جورواجور را به خوردمان دادند.» «ما شديم يك مشت آدم بي احساس و بي روح. فقط از صبح تا شب در اين كوچه و خيابان ها مي رويم و مي آييم و اينقدر از چهره خشن و زشت ديوارها و تابلوها خسته شده ايم كه ديگر حتي رغبتي براي نگاه كردن به اطراف مان را هم نداريم.» اينها بخشي از سخنان خانم ميانسالي است كه كارمند است و ساكن خيابان فرجام كه از طرح جديد شهرداري تهران استقبال مي كند. او هم از آن دست آدم هايي است كه گرچه اين تابلوهاي هنري را ديده است ولي از اصل ماجرا بي اطلاع است. براي همين وقتي متوجه مي شود مشابه چنين تصاويري در كل شهر نصب شده، خوشحال مي شود و مي گويد: «شهر واقعا خسته كننده شده بود براي همين اكثر مردم ترجيح مي دادند به محض اتمام كارشان، سريعا به خانه هاي شان بروند. اما در تمام دنيا، خيابان ها به گونه اي طراحي و تزيين شده اند كه مردم از پياده روي يا رانندگي در آن لذت مي برند. درست مانند اينكه در يك فضاي تفريحي قدم مي زنند.» او در ادامه اين اقدام سازمان زيباسازي را تحسين مي كند و درعين حال مي گويد: «خدا كند اين اقدام ها ادامه پيدا كند و فقط يك شوي كوتاه مدت نباشد.» اين اقدام ها خشكي و يكنواختي شهر و زندگي شهري را مي گيرد. شايد زيباترين راسته شهري تهران در اين روزها بزرگراه مدرس باشد. بزرگراهي كه دورتادور آن به شكلي بسيار زيبا با فضاهاي سبز و آثار حجمي تزيين شده و حالاتابلوهاي زيباي هنري هم به بيلبوردهاي آن اضافه شده است و زيبايي اين بزرگراه را صد چندان كرده است. پشت ترافيك مدرس، يكي از موتورسواران درباره اين تابلوها مي گويد: تمام شهر پرشده از اين طرح ها. حتي خيابان ها و محلات جنوبي شهر: خيلي قشنگ و زيباست. به تابلوي زيبايي كه با نام عروسي ولكا معرفي شده اشاره مي كند و ادامه مي دهد: براي اكثر مردم از جمله خود من كه نه آشنايي چنداني با آثار هنري داريم و نه فرصت پرداختن به هنر را، اين شيوه روش جالبي است براي آشنايي بيشتر با هنر و هنرمندان بزرگ: بخصوص هنرمندان ايراني.

براي نخستين بار نفس كشيدم
رضا، صاحب يك عكاسي در خيابان سهروردي است: عكاسي مي كند و نقاشي. خودش به گفته خود يك پا هنرمند است. او از اقدام اخير شهرداري سر شوق آمده و آن را بي مانند مي داند: من با اينكه خودم مطالعاتي را در مورد نقاشي دارم و بسياري از اين تصاوير هنري را قبلاديده ام، بازهم وقتي آنها را در اين ابعاد و در جاي جاي شهر مي بينم، واقعا حظ مي كنم و برايم لذتبخش است. رضا نفس عميقي مي كشد و ادامه مي دهد: براي نخستين بار، احساس مي كنم در اين شهر هم مي شود «نفس» كشيد.
امروز تهران گالري بزرگي است از انواع آثار هنري: آثاري با رنگ هاي مختلف و در ابعاد گوناگون. به نظر مي رسد طرح «نگارخانه اي به وسعت يك شهر» روح تازه اي را در كالبد اين كلانشهر بي روح دميده است. طرحي كه آثار آن در روزهاي آتي بيشتر مشخص خواهد شد.

نام:
ایمیل:
* نظر:
r_sar دیگر اخبار گروه r_sar