۱۰:۱۲ - ۱۵ دی ۱۳۹۷ - 05 January 2019
کد خبر: ۵۱۷۴۹
کارشناس حمل و نقل در گفت‌وگو با «صما»:
یک کارشناس حمل‌ونقل مرکز مطالعات اقتصادی دانشگاه علم و صنعت با اشاره به لایحه بودجه 98 ، گفت: تعدد پروژه‌های زیرساختی در حوزه حمل‌ونقل ریلی و فقدان برنامه جامع توسعه شبکه ریلی، سبب شده است تا نمایندگان بانفوذ، فرصت مناسبی برای تصویب پروژه‌های منطقه‌ای خود از جیب همه مردم ایران را پیدا کنند.

ردپای نفوذ نمایندگان در عقب‌ماندگی پروژه‌های اصلی / نفوذ نمایندگان ردیف بودجه را تعیین می‌کندسید میثم لاجوردی بابیان مطلب فوق به «صما» گفت: با بررسی جداول برنامه توسعه حمل‌ونقل ریلی در پیوست اول اعتبار طرح‌های تملک دارایی‌های سرمایه‌ای می‌توان متوجه شد کدام پروژه‌های ریلی در اولویت ساخت و تکمیل خطوط ریلی کشور در سال آینده قرار دارد.

لاجوردی افزود: در این‌ بین پروژه‌های اولویت‌داری همانند محور چابهارـ سرخس و راه‌آهن غرب که علاوه برافزایش ترانزیت سبب محرومیت‌زدایی در استان‌های سیستان، خراسان جنوبی و کرمانشاه می‌شود با کمبود اعتبار مواجه هستند.

وی گفت: تعدد پروژه‌های زیرساختی در حوزه حمل‌ونقل ریلی و فقدان برنامه جامع توسعه شبکه ریلی، سبب شده است تا نمایندگان بانفوذ، فرصت مناسبی برای تصویب پروژه‌های منطقه‌ای خود از جیب همه مردم ایران را پیدا کنند.

لاجوردی ادامه داد: یکی از اصلی‌ترین دلیل‌ها برای تعدد پروژه‌های زیرساختی، نبود قانون و برنامه جامع توسعه حمل‌ونقل ریلی در کنار هموار بودن راه‌هایی دیگر، نظیر فشار نمایندگان مجلس جهت اتصال حوزه‌های نمایندگی خود به شبکه ریلی است.

منابع محدود دولت در مقابل تعدد پروژه‌های زیرساختی

وی گفت: به‌طورکلی احداث هر کیلومتر خط آهن در دشت حدوداً نیازمند 10 میلیارد تومان است. وجود 37 پروژه ریلی در دست‌ساخت، با طولی بالغ‌بر 4 هزار کیلومتر نیازمند اعتبار 40 هزار میلیارد تومانی است؛ که طبیعتاً باید در چندین سال تخصیص یابد. از طرف دیگر بودجه شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور که وظیفه ساخت جاده، بزرگ‌راه، آزادراه، بندر، فرودگاه و خطوط ریلی را دارد در سال 98 حدود 4 هزار میلیارد تومان برآورد شده است.

لاجوردی اظهار کرد: به‌عبارت‌دیگر درصورتی‌که شرکت ساخت تمامی منابع خود را فقط صرف ساخت و توسعه شبکه ریلی کشور کند، 10 سال زمان نیاز است تا پروژه‌های ریلی در دست‌ساخت کنونی تکمیل شوند.

عدم وجود قانون توسعه حمل‌ونقل، فرصت نمایندگان بانفوذ

وی بابیان اینکه یکی از اصلی‌ترین دلیل‌ها برای تعدد پروژه‌های زیرساختی، نبود قانون و برنامه جامع توسعه حمل‌ونقل ریلی در کنار هموار بودن راه‌هایی دیگر، نظیر فشار نمایندگان مجلس جهت اتصال حوزه‌های نمایندگی خود به شبکه ریلی است گفت: البته این اهرم فشار مختص همه نمایندگان نیست بلکه بعضی نماینده‌ها به دلیل نفوذ بالای خود به‌تنهایی بیش از چندین نماینده می‌توانند در برآوردها و تخصیص منابع مالی پروژه‌ها غیر کارشناسی تأثیرگذار باشند.

وی گفت: به‌طور مثال پروژه احداث راه‌آهن برقی تهران-لاریجان-آمل به طول 120 کیلومتر، طبق قانون بودجه 98 هزینه احداثی بیش از 12 هزار میلیارد تومان (معادل هزینه موردنیاز برای ساخت محور ترانزیتی چابهار-سرخس به طول 1350 کیلومتر) دارد که با پیگیری نماینده آمل در مجلس از سال 91 در ردیف بودجه قرارگرفته و به تصویب رسیده است. قابل‌توجه آن‌که به خاطر کوهستانی بودن این مسیر و تعدد ابنیه فنی آن، هزینه واحد برای احداث هر کیلومتر خط آهن در این پروژه 100 میلیارد تومان برآورد شده. به‌عبارت‌دیگر هزینه ساخت یک کیلومتر خط آهن در این مسیر معادل ساخت 10 کیلومتر خط آهن در سایر نقاط کشور است.

کارشناس حمل‌ونقل مرکز مطالعات اقتصادی دانشگاه علم و صنعت همچنین افزود: پروژه دیگری که با این مختصات به تصویب رسیده احداث راه‌آهن مستقیم تهران ـ همدان در وهله اول و برقی کردن آن در گام بعدی است.

وی گفت: به اعتقاد برخی کارشناسان برای اتصال همدان به شبکه ریلی بهتر بود فاصله 80 کیلومتری میان ملایر تا همدان ساخته شود و هزینه یک هزارمیلیاردی برای ساخت خط ریلی مستقیم از تهران به همدان صرف پروژه‌های با اولویت بالاتر می‌شد.

لاجوردی گفت: بااین‌حال پس از ساخت این پروژه که هنوز از بهره‌برداری آن‌یک‌ سال نگذشته است نماینده مردم همدان وعده برقی کردن این خط آهن را داده است.

این کارشناس افزود: در ردیف بودجه 98 برای انجام این پروژه غیرضروری برآورد 150 میلیاردی صورت گرفته است اما برای محور ترانزیتی مهمی همچون اتصال چابهار به زاهدان (110 میلیارد تومان معادل ساخت 11 کیلومتر خط آهن) و زاهدان به سرخس (16 میلیارد تومان معادل ساخت 2 کیلومتر) اعتبار در نظر گرفته‌شده است.

این کارشناس تأکید کرد: این برآوردها در حالی صورت پذیرفته است که همه مسئولان از رهبری تا بالاترین مقام‌های اجرایی بر اهمیت و اولویت تکمیل این محور ترانزیتی تأکید کرده‌اند و حتی وعده بهره‌برداری از این مسیر را تا پایان سال 1400 به مردم داده‌اند. در همین زمینه مجمع نمایندگان شرق کشور بارها درخواست داشته و به‌صورت جداگانه مصاحبه‌هایی برای جلب‌توجه مسئولان تصمیم گیر کشور به این پروژه داشته‌اند.

وی درنهایت با طرح سؤالی گفت: این‌که چرا درخواست 30 نماینده از استان‌های سیستان، خراسان جنوبی و خراسان رضوی مثل یک نماینده از آمل و همدان قابلیت تصمیم‌سازی ندارد سؤالی است که پاسخ آن را می‌توان در تعدد پروژه‌های غیر کارشناسی و عدم توازن در تخصیص منابع محدود بیت‌المال به آن‌ها پیدا کرد.

انتهای پیام/

کدخبر:0227

نام:
ایمیل:
* نظر:
r_sar پربحث ترین r_sar
r_sar دیگر اخبار گروه r_sar