۱۰:۳۰ - ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۸ - 24 April 2019
کد خبر: ۵۲۷۶۴
مدیر اسبق دفتر بحران سازمان راهداری در گفت‌وگو با «صما»:
مجموعه راهداري با به‌کارگیری مجموعه‌ای از اطلاعات، ارتباطات، تجهیزات و نیروی متخصص متعهد راه‌ها را ایمن کرده و به مدیریت راهداری می‌پردازند.
پیش‌بینی صحیح رمز موفقیت در بحران‌هاست/ تحریم‌ها عامل اصلی افزایش هزینه‌ نگهداری از راه‌ها

در این مسیر همواره با فراز و نشیبهایی دست‌به‌گریبان هستند؛ فرازهایی چون همراهی مردم و رسانه‌ها و نشیب‌هایی همچون تأمین، تجهیز، بهسازی و تعمیر تجهیزات و ماشین‌آلات راهداری به‌ویژه در شرایط اقتصادی کنونی کشور. همه این مباحث را با «داريوش نصر»، مديركل اسبق دفتر مديريت بحران و تجهيز ماشين‌آلات سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای به گفتگو نشستیم.

چه وضعیت آب و هوایی در بخش راهداری را بحران تلقی می‌کنید؟

سه عامل بارش، شدت باد و درجه حرارت زیر صفر که به‌نوعی تولید کولاک می‌شود اگر باهم اتفاق افتد، مانع دید و حرکت راننده شود و کل محور را بپوشاند، انسداد و بحران پیش می‌آید.

برای کاهش صدمات بحران چه می‌شود کرد؟

پیش‌بینی، اطلاع‌رسانی و تشکیل کمیته‌ها در لایه‌های مختلف و نگرش سیستماتیک به موضوع کمیته‌های راهداری، سفرهای تابستانی و نوروزی در سطح شهرستان باعث کاهش صدمات بحران می‌شود. این کمیته‌ها موضوعات مختلفی را در حوزه راهداری بررسی و نقاط ضعف و قوت‌ها مشخص و به دبیری مسئول بحران اداره کل شهرستان‌ها این موضوعات رصد می‌کنند. دراین‌بین یک کمیته راهداری در معاونت راهداری موارد ارسالی از سوی استان‌ها را رصد مکرده و مواردی که قابل‌حل در شهرستان باشد را حل و مواردی که نیاز به پشتیبانی استانی دارد در استان و مواردی هم که استان نمی‌تواند به ستاد سازمان منتقل و حل می‌شود.

نکته دوم اینکه بعد از هر بارش و عملیات تابستانی و زمستانی، عملکرد مجموعه برای یافتن مشکلات و نواقص کار برای جلوگیری از تکرار آن بررسی می‌شود. با این روش‌ها سعی کردیم که ابتدا پیش‌بینی را درست‌تر و دقیق‌تر کنیم و برای هر پیش‌بینی برنامه‌ریزی داشته باشیم چون راز موفقیت مدیریت در پیش‌بینی درست است. کار بعدی این است که اتفاقات سال‌های گذشته را رصد و آسیب‌های آن را شناسایی کنیم و برخی از محورهای حادثه‌خیز را شناسایی کرده و اقداماتی پیشگیرانه را در آن‌ها پیاده کنیم تا مشکلات سال گذشته دیگر در آن محورها تکرار نشود.

تعمیر ماشین‌آلات از چه طریقی انجام می‌شود و آیا تحریم‌ها تأثیری برای واردات، بهسازی و نوسازی ماشین‌آلات داشته است؟

از محل موافقت‌نامه‌ای که بخشی با سازمان مدیریت مبادله می‌شود و به ما اجازه هزینه کرد می‌دهد که بیشتر آن از محل اعتبارات سازمان است، بازسازی و نوسازی می‌شود. تقریباً از اوایل سال 97 رقم خوبی را هیئت عامل مصوب کرد و در اختیار دفتر مدیریت بحران و تجهیز ماشین‌آلات سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای قرارداد که بحث بازسازی و تعمیر ماشین‌آلات را انجام دهیم. هزینه‌های ما به خاطر تحریم‌ها خیلی افزایش‌یافته است چون قطعات و بخش عمده‌ای از سرویس و نگهداری ماشین‌آلات ارتباط مستقیمی به ارز دارد و بخش زیادی از آن‌ها باید از جاهای مختلف تأمین شود. به همین تناسب تمام تلاش مجموعه مدیران سازمان این بوده است که بتوانند اختلاف قیمت به وجود آمده را با تأمین اعتبار و ابلاغ اعتبار به استان‌ها تقریباً حل کنند تا با مشکلی مواجه نشویم؛ اما قطعاً تحریم‌ها در میزان هزینه‌های ما نسبت به سنوات گذشته تأثیرگذار بوده است.

ماشین‌آلات ما از چه کشورهایی وارد می‌شود و آیا تولید داخل هم داریم؟

ما عملاً واردات ماشین نداریم که بگوییم ماشین خاصی را از کشور خاصی می‌آوریم. درگذشته ماشین، اسب یا سیستم موتوری آن را شرکت‌های مونتاژکار یا سازنده داخلی مثل بنز، بهمن، اف ام یا ولو به‌عنوان تأمین‌کننده می‌آوردند و نیز ماشین را از تولیدکنندگان داخلی می‌خریدیم. سال‌های گذشته کاربری‌های نمک‌پاش و تیغه را هم خودمان مستقیم سفارش می‌دادیم و می‌خریدیم اما امسال ماشین‌ها را با کاربری خریدیم. امسال 54 دستگاه ایسوز با کاربری نمک‌پاش و تیغه توسط استان‌ها خريداري شد که تجربه موفقی بود. بدین ترتیب استان‌ها توانستند 54 دستگاه را قرارداد ببندند، مدیریت کنند و تحویل بگیرند و ما به‌عنوان دستگاه نظارتی فقط مشخصات فنی را دادیم و بر کار نظارت کردیم. عملاً دستگاه‌ها وارد مجموعه شده و مشکل خاصی نداریم و توانستیم از این تعداد ماشین‌آلات امسال در راهداری زمستانی استفاده کنیم. جا دارد از همه عزيزان ستاد سازمان، اعضاي هیئت عامل و به‌ویژه رياست سازمان و معاونت راهداري به دلیل حمایت‌های بی‌دریغشان سپاسگزار باشم.

یکی از نکات مهم در راهداری تأمین‌کننده‌ها و استفاده‌کننده‌های حرفه‌ای هستند. آیا حرفه مداری و آموزشی برای استفاده یا تعمیر و بهسازی ماشین‌آلات راهداری به راهداران داریم؟

یکی از نکات اساسی و مهم در استفاده از ماشین‌آلات راهداری، استفاده بهینه و درست از آن است. فرد باید آموزش‌دیده و مهارت لازم را داشته باشد که در این راستا از گذشته مجموعه شهید تفویضی و مجموعه لوشان کارهای آموزش رانندگان و اپراتور دستگاه‌ها را انجام می‌داده است.

کار دومی هم که در چند سال گذشته اتفاق افتاد این است که هر تجهیزاتی که می‌خریدیم در شرایط قرارداد آن ارائه آموزش هم قید می‌شد. بر این اساس باید سازنده دستگاهی که خریداری می‌شود، برای راننده و اپراتورهای ما کلاس‌های لازم را به همراه فهرست و نحوه کارکرد آن‌ها ارائه کند؛ یعنی قبل از اینکه دستگاه به استان فرستاده شود، راننده می‌آید و مهارت‌ها را می‌آموزد و با سسیتم‌ها و نحوه کاربری دستگاه آشنا می‌شود و بعد دستگاه به استان داده خواهد شد.

ارزیابی شما از فناوری‌ها و تجهیزاتی موجود در کشور نسبت به کشورهای دیگر چگونه است؟

در بخش ماشین‌آلات هیچ عقب‌ماندگی نداریم مانند نمک‌پاش هوشمند و دستگاه‌هایی که استفاده می‌کنیم و حتی شاید بتوانیم با برندهای خارجی هم رقابت کنیم. سال گذشته در ساختاری که خواستیم ببندیم، سیستم‌های چند کشوری که اقلیم آن‌ها به ما نزدیک است مانند ترکیه را بررسی کرده و اطلاعات آن‌ها شامل تعداد راهدارها در کیلومتر، تعداد ماشین‌آلات در کیلومتر راه، نحوه چیدمان دستگاه‌ها و استفاده به‌صورت سفارشی از دستگاه‌های بخش خصوصی را درآورده، تحلیل کرده و آن را با سیستم سازمان هماهنگ کردیم. بدین ترتیب سیاست‌گذاری سازمان بر اساس چارتی است که در هیئت عامل طبق این الگو چیده شده است.

نکته دوم زیرساخت‌های کشورهای توسعه‌یافته است. کشورهای توسعه‌یافته در نقاط گردنه، برف‌گیر یا دارای درجه حرارت زیر صفر، از خطوط لوله گرم‌کننده و سایر فنّاوری‌های گرم‌کننده جاده یا تکنولوژی محلول پاش‌ها بر اساس درجه حرارت و... در زیرساخت‌های جاده استفاده می‌کنند. این کار را هنگام ساخت جاده انجام می‌دهند اما اگر ما بخواهیم این‌ها را در کشور انجام بدهیم، هزینه‌های زیادی در بردارد. ما حتی سال گذشته مشاور راهی را از دانمارک دعوت کردیم و محور فیروزکوه و هراز را بازدید کرد و بحث مکانیزه کردن این چند محور را داشتیم و برآوردها و مطالعات انجام شد اما به دلیل منابع محدود سازمان و مشکلاتی که در حوزه تأمین منابع داشتیم، عملیاتی کردن آن سخت بود.

اکنون دانش و مهارت را شرکت‌های ایرانی دارند و می‌توانند و اگر تأمین منابع شود میتوانیم ادعا کنیم در حد کشورهای توسعه‌یافته هستیم. با همه این تفاسیر سه عامل شدت بارش، باد و درجه حرارت در حوزه راهداری تعیین‌کننده است و اگر از نرم خود خارج شود با هر نوع تجهیزات و امکاناتی هم مشکلاتی را ایجاد می‌کند.

بخش خصوصی چقدر می‌تواند وارد مسئله ماشین‌آلات برای تهیه، اجاره و... شود؟

نوع برخورد با این مسئله می‌تواند هم موفقیت‌آمیز باشد و هم شکست آمیز. تجربه گذشته که راهداری، محوری را به عهده بخش خصوصي گذاشت، ناموفق بود؛ اما تجربه‌ای که کشورهای توسعه‌یافته انجام می‌دهند، سفارش دادن مقطعی به بخش خصوصی است یعنی به‌جای اینکه محور را تحویل بدهند دستگاه را تحویل می‌گیرند؛ مثلاً از بخش خصوصی خواسته می‌شود که 5 نمک‌پاش را آماده‌به‌کار در محوری بگذارد و ما به‌عنوان حاکمیت می‌گوییم که چه عملیاتی را چه موقع انجام بدهند. اگر به این شکل جلو برویم و از پیمانکارانی استفاده کنیم که چنین توانی برای تهیه این دستگاه‌ها داشته باشند و به‌موقع آن‌ها را در اختیار ما بگذراند، کاری موفقیت‌آمیز خواهد بود. کما اینکه بیشتر کشورها به این شکل عمل می‌کنند.

مردم چقدر می‌توانند در راهداری همیار راهداران باشند؟

مردم صد در درصد می‌توانند همیار باشند. نسبت سفرها و تعداد خودروهایی که در جاده‌ها حرکت می-کنند و طول راه به نسبت راهداران و سایر افراد مشغول در جاده‌ها، عدد بسيار بزرگي است. (نسبت راهداران به پارامترهاي فوق ناچيز است) بنابراین اگر مردم نقش خود را خوب بازی کنند، موفق هستیم اما اگر امکانات را چندین برابر کنیم و بازهم نقش مردم پررنگ نباشد و رفتار خود را اصلاح نکنند، حتماً مشکل خواهیم داشت.

به‌عنوان یکی از مدیران اسبق سازمان راهداری فعالیت سازمان را در بخش مدیریت بحران چگونه ارزیابی می‌کنید؟

نیروهای راهدار به‌خصوص در استان، راهدارخانه‌ها و شهرستان‌ها با داشته‌ها و آنچه در اختیاردارند، از جانشان مایه می‌گذارند. با توجه به حقوق دریافتی راهداران نسبت به زحمتی که می‌کشند، طول جاده‌ با تجهیزات و امکاناتی که در اختیارشان گذاشته‌ایم، فکر نمی‌کنم جز عشق، علاقه، عرق و تعهد آن‌ها، چیز دیگری مانع برخورد ما با مشکلات حوزه راهداری شده باشد.

انتهای پیام /

کد خبر:0227

نام:
ایمیل:
* نظر:
r_sar پربحث ترین r_sar
r_sar دیگر اخبار گروه r_sar