۰۹:۵۱ - ۲۳ مرداد ۱۳۹۸ - 14 August 2019
کد خبر: ۵۳۵۶۴
نمایندگان مجلس گفت و گو با «صما»مطرح کردند:
بر اساس مطالعات انجام‌شده در مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی چالش‌های حمل‌و‌نقل کشور شامل سرمایه‌گذاری و تأمین مالی، مصرف مواد سوختی و تولید آلاینده‌ها (امنیت انرژی، بهره‌وری و راندمان)، بسترها و زیرساخت‌های ناوگان حمل‌ونقل، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی پایدار، مقررات حوزه حمل‌ونقل و میزان اثربخشی این دسته از قوانین و شرایط اقلیمی و منطقه‌ای است.

بر اساس این گزارش جمع‌بندی تمامی مطالعات به بیان چالشی مشترک و اساسی پیش از هر مسئله و مشکلی می‌پردازد و آن‌هم نبود سیاست‌گذاری با رویکرد جامع‌نگری به مشکلات این بخش و نیز ناهماهنگی بین نهادهای مختلف اثرگذار در این حوزه در تحقق یک هدف جامع و شامل است.

این گزارش می‌افزاید در بین چالش‌های فوق «سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی پایدار» با 46 درصد بیش‌ترین سهم را در مطالعات مربوط در این حوزه داشته است. پس‌ازآن «مصرف مواد سوختی و تولید آلاینده‌ها (امنیت انرژی، بهره‌وری و راندمان)» با 20 درصد و «بسترها و زیرساخت‌های ناوگان حمل‌ونقل» با 15 درصد در مطالعات مربوط بیش‌ترین سهم را ازنظر چالش‌های بخش حمل‌ونقل داشته است.

در همین راستا جهانبخش محبی نیا نایب‌رئیس اول کمیسیون برنامه‌وبودجه معتقد است.

متأسفانه کشور ما همواره در حوزه حمل‌ونقل اقتصادی مطابق با یک مدل علمی، فنی و به‌روز پیش نرفته و در این خصوص از زمان پهلوی عقب‌ماندگی تاریخی داشته و این مورد بعد از پیروزی شکوهمند جمهوری اسلامی هم برطرف نشده است.

دلایل این موضوع را می‌توان در کم‌کاری دولت، عدم بازگشایی گره‌های بین‌المللی، فرهنگ‌سازی، عدم استفاده از نخبگان در بدنه وزارت راه و شهرسازی و ناتوانی اقتصاد ملی دانست.

در خصوص کم‌کاری دولت باید گفت دولت‌های بعد از انقلاب باید اولویت خود را به بهبود زیرساخت‌های و گسترش حمل‌ونقل شبکه ریلی می‌داد در آن صورت به‌خوبی می‌توانست نیازهای همسایگان را تأمین و بعد از حصول این موضوع می‌توانست نسبت به بسط شبکه ریلی به اروپا، آسیای میانه، چین و قفقاز اقدام کند اما در این برهه زمانی که انتقال بار توسط ریل یک اولویت اساسی است این بخش به خاطر کمبود شبکه ریلی در شهرها و شهرستان‌های مهم نه‌تنها نتوانسته حوزه بین‌المللی را پوشش دهد حتی در ایجاد رضایت‌مندی داخلی هم ناموفق بوده است.

مسئله بعدی مربوط به حل گره‌ها و درواقع عقده‌های بین‌المللی است و متأسفانه هرروزه اثرات تحمیلی خصومت بیگانگان و عدم حل منازعات بین‌المللی، بر حوزه حمل‌ونقل تحمیل می‌شود.

چنانچه ذکر شد مشکل بعدی مربوط به مسئله فرهنگی است، متأسفانه برای انتقال مسافر داخلی همواره از ماشین‌های شخصی استفاده می‌کنیم که این موضوع چیزی جز خستگی، سایش قطعات، فرسودگی ندارد و البته هزینه‌ها همه این موارد بر گردن مصرف‌کننده است.

مسئله بعدی عدم استفاده وزارت راه و شهرسازی از وجود نخبگان در سطح شهرستان و ستاد استان‌ها و مرکز است؛ که متأسفانه در این حوزه هم ما تجمیع تجارب را نداریم هم‌اکنون رابطه وزارت خانه با دانشگاه یا اتاق فکر اشخاص باتجربه بسیار اندک و در کمترین سطح خود قرار دارد.

مسئله آخر مربوط به ناتوانی اقتصاد ملی است، اقتصاد ملی اگر به مرحله توانایی که مدنظر مجلس است برسد می‌تواند جوابگوی همه‌ی بخش‌ها ازجمله بخش‌های حمل‌ونقل جاده‌ای و هوایی و ریلی و امسال این‌ها که خود ارزش‌افزوده می‌آفرینند خواهد بو د و برآیند این موضوع منجر به افزایش بهره‌وری می‌شود.

در همین راستا سید حسن حسینی شاهرودی سخنگوی کمیسیون اقتصادی معتقد است

بزرگ‌ترین چالش کشور در حوزه حمل‌ونقل مربوط به این موضوع است که ما نظام جامعی برای حمل‌ونقل داخلی و بین‌المللی نداریم و احکام و قوانین و مقرراتی که در حقیقت این نظام را تعریف و بداند حامی چه حوزه‌ای است و از کجا باید مالیات بگیرد وجود ندارد.

بنابراین مشکل جدی در این حوزه نبود نظام جامع حمل‌ونقل است و این مورد همه‌ی حوزه‌های چهارگانه حمل‌ونقل را دربر می‌گیرد و متأسفانه در این حوزه‌ها بخش خصوصی بسیار متفرق بوده و ساماندهی کافی ندارد.

و صرفاً دولت و حوزه‌هایی که مسئول حمل‌ونقل ریلی و زمین و هوایی هستند از باب ارائه مجوز ورود پیداکرده و نه‌تنها فاقد فلسفه‌های حمایتی است بلکه نظارت‌های صحیحی نیز در این مقوله انجام نمی‌دهند.

همه این موارد باعث شده حمل‌ونقل ما نسبت به تورم رقم بزرگ‌تری باشد به همین منظور بازرگان علی‌رغم ارزانی مقطعی، حمل‌ونقل از حمل‌ونقل روسیه و ترکیه بهره می‌برند

برای بهبود شرایط در وهله اول وزارت راه و شهرسازی که عهده‌دار امر سیاست‌گذاری و حمل‌ونقل است باید یک نظام جامع را تعریف و در آن‌همه حوزه‌ها را باهم ببیند و برای هرکدام راهکارهای لازم را داشته باشند. در وهله دوم دولت باید به سمت حمل‌ونقل داخلی و بین‌المللی هدایت شود

چراکه کشور ما در شرایط جغرافیایی خاصی قرارگرفته و به جهت همین موهبت می‌تواند ارزی آوری شگرفی داشته باشد به علت نبود زیرساخت‌های صحیح، بهره‌وری کم، برنامه‌های جزیره‌ای دریافت این ارزها به رویای دست‌نیافتنی مبدل شده است.

همچنین در حال حاضر بخش خصوصی ما به علت نبود حمایت‌های جامع و کامل تبدیل به یک عنصر بی فعل شده و انگیزه‌ای برای حرکت و جنب‌وجوش ندارد و باید بدانیم مقصر این انفعال چیزی جز نبود برنامه‌های حمایتی و نظارتی از سوی دولت نیست.

برچسب ها حمل و نقل ، اقتصاد
نام:
ایمیل:
* نظر:
r_sar پربحث ترین r_sar
r_sar دیگر اخبار گروه r_sar