حسن نظرزاده دباغ، دبیر انجمن LSF ایران و مدرس دانشگاه
از مقررات مبحث ۱۹ تا فناوریهای هوشمند BMS؛ مسیر بهینهسازی مصرف انرژی در ساختمانها هنوز جدی گرفته نمیشود

او با اشاره به اینکه ناترازی انرژی هم در بخش تولید مصالح و هم در مرحله بهرهبرداری ساختمانها وجود دارد، گفت: «در صنایع انرژیبری همچون سیمان، فولاد و کاشی، این ناترازی خود را به شکل توقف تولید و کاهش ظرفیت نشان میدهد، درحالیکه در ساختمانهای تکمیلشده، بیتوجهی به اصول عایقکاری و استفاده از تجهیزات غیرکارآمد، سهم بزرگی در هدررفت انرژی دارد.»
زنجیرهای از مشکلات از کارخانه تا پروژه
محدودیت یا قطع برق در صنایع ساختمانی، به گفته نظرزاده، زنجیره تامین مصالح را مختل میکند و با افزایش قیمتها، فشار مالی مضاعفی بر انبوهسازان وارد میسازد. او هشدار داد: «در برخی موارد، تولیدکنندگان برای کاهش هزینهها، کیفیت مواد اولیه یا استانداردها را تغییر میدهند که این امر میتواند مستقیما بر کیفیت ساختمانها اثر منفی بگذارد.»
راهکارهای پایداری انرژی در ساختمان
این کارشناس حوزه ساختوساز، راه برونرفت از وضعیت فعلی را ترکیبی از اقدامات فنی و حمایتی دانست؛ از طراحی ساختمانهای کممصرف مطابق مبحث ۱۹ و نصب پنلهای خورشیدی و توربینهای بادی کوچک گرفته تا استفاده از ژنراتورهای گازسوز پشتیبان و قراردادهای خرید تضمینی برق با نیروگاههای کوچکمقیاس.
هوشمندسازی؛ سریعترین و بهصرفهترین گزینه
نظرزاده تاکید کرد که سیستمهای مدیریت هوشمند انرژی (BMS) میتوانند مصرف را تا ۳۰ درصد کاهش دهند. این فناوری با کنترل دقیق گرمایش، سرمایش، تهویه و روشنایی، هم هزینههای بهرهبرداری را کم میکند و هم از هدررفت منابع جلوگیری بهعمل میآورد.
انرژیهای تجدیدپذیر؛ ظرفیت بالا، بهرهبرداری اندک
با وجود ظرفیت بالای انرژی خورشیدی و بادی در ایران، سهم آنها در صنعت ساختمان هنوز ناچیز است. نظرزاده میگوید اگر تسهیلات کمبهره، معافیت مالیاتی و سیاستهای تضمینی خرید برق بهطور جدی اجرایی شود، میتوان سهم انرژیهای نو در ساختمانهای جدید را بهطور قابل توجهی افزایش داد.
به گفته دبیر انجمن LSF ایران، مدیریت انرژی دیگر یک انتخاب اقتصادی نیست، بلکه الزامی امنیتی و زیستمحیطی است. آینده صنعت ساختمان به تغییر رویکرد از مصرفگرایی به بهرهوری، توسعه فناوریهای نو و سرمایهگذاری جدی بر انرژیهای پاک وابسته است.



