رضا دژآگاه: توسعه پایدار ایران و مازندران در گرو فرهنگ، محیط زیست و اقتصاد هوشمند

حفاظت از محیط زیست، ارتقای اخلاق و فرهنگ اجتماعی، و سیاست‌گذاری اقتصادی هوشمند، اساس توسعه پایدار و جلوگیری از بحران‌های زیستی در کشور است. «برای رسیدن به توسعه پایدار، ایران و به‌ویژه مازندران باید همزمان به محیط زیست، فرهنگ و اخلاق جامعه، و زیرساخت‌های اقتصادی توجه کنند. برنامه‌ریزی بلندمدت، مدرنیزه‌سازی ساختمان‌ها و مدیریت منابع طبیعی، کلید ایجاد آینده‌ای سالم و قابل زندگی برای نسل‌های بعدی است.» رضا دژآگاه در سخنرانی خود بر ضرورت توجه هم‌زمان به اخلاق و فرهنگ اجتماعی، حفاظت محیط زیست و زیرساخت‌های اقتصادی تأکید کرد. او گفت: «حفظ محیط زیست نه تنها یک الزام قانونی است، بلکه تضمینی برای زندگی باکیفیت نسل امروز و آینده است.» وی با اشاره به اصل پنجاهم قانون اساسی افزود: «فعالیت‌های اقتصادی که موجب آلودگی یا تخریب غیرقابل جبران محیط زیست شوند، ممنوع است و این اصل باید در سیاست‌گذاری‌ها جدی گرفته شود.» دژآگاه بحران‌های کلانشهرها، به‌ویژه تهران، را نمونه‌ای از مدیریت ناکارآمد منابع و زیرساخت‌ها دانست و هشدار داد: «آلودگی هوا، ترافیک و فشار بر منابع طبیعی نشان می‌دهد که بدون برنامه‌ریزی مدرن و بلندمدت، شهرها ظرفیت زیستی خود را از دست می‌دهند. مازندران هم در صورت بی‌تدبیری می‌تواند نسخه دوم تهران شود.» وی تأکید کرد: «برای توسعه استان، باید سرمایه‌گذاری هوشمند انجام شود، زیرساخت‌ها و سیستم‌های مدرن ایجاد گردد و از فشار غیرضروری بر زمین و منابع طبیعی جلوگیری شود. اقتصاد هوشمند و مدیریت منابع، مهم‌تر از هر تصمیم فوری است.» در پایان، دژآگاه بر نقش جامعه و بخش خصوصی در پیاده‌سازی توسعه پایدار تأکید کرد: «تا زمانی که جامعه و حکومت به‌صورت هماهنگ عمل نکنند، توسعه واقعی رخ نخواهد داد. تغییر رفتار فردی و اجتماعی، احترام به محیط زیست و ایجاد گفتمان صلح، تنها راه نجات ایران و مازندران است.»