پایداری واقعی زمانی معنا دارد که انرژی گران شود

علیرضا شرافتی، معمار، معتقد است تا زمانی که قیمت حامل‌های انرژی در ایران پایین است، بحث پایداری در معماری بیشتر شعاری خواهد ماند؛ او پایداری را مفهومی ریشه‌ای‌تر از صرفه‌جویی اقتصادی می‌داند. شرافتی، در گفت‌وگو درباره نسبت پایداری و معماری گفت: «تا زمانی که قیمت انرژی پایین باشد، نظریه پایداری محلی از اعراب ندارد. در جوامعی که هزینه انرژی بالاست، طراحان به‌ناچار به دنبال راه‌حل‌های پایداری می‌روند تا مصرف را کاهش دهند. اما وقتی انرژی ارزان است، انگیزه‌ای برای اصلاح الگوهای طراحی و ساخت وجود ندارد.» وی با نگاهی گسترده‌تر افزود: «پایداری فقط به مصرف انرژی محدود نمی‌شود؛ در برخی بافت‌ها ما نیاز به پایداری اجتماعی داریم، یعنی بازگشت به ریشه‌ها و سنت‌ها. اما در شرایطی دیگر، شاید لازم باشد همه ساختارها را دگرگون کنیم تا بتوانیم از نو تعریفی از توسعه ارائه دهیم.» شرافتی تأکید کرد: «سازگاری کلید موفقیت در آینده است؛ جامعه‌ای که تاب‌آوری نداشته باشد، نمی‌تواند با بحران‌ها مواجه شود. معماری هم از این قاعده مستثنی نیست. ما باید به سمت معماری‌ای برویم که نه فقط زیبا، بلکه مقاوم، سازگار و متکی بر درک بوم و اجتماع باشد.»