بدون زیرساخت شهری، صنعت ساختمان در گیلان جلو نمی‌رود

شاهرخ اسلام‌دوست، فعال صنعت ساختمان در رشت، معتقد است گیلان با وجود فشارهای اقلیمی، اقتصادی و مدیریتی، یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های آینده ساخت‌وساز کشور را در خود دارد؛ ظرفیتی که بدون اصلاح مدیریت شهری و سیاست‌گذاری دولتی بالفعل نخواهد شد. اسلام‌دوست از سازندگان باسابقه شهر رشت، می‌گوید صنعت ساختمان ایران در یکی از حساس‌ترین مقاطع خود قرار دارد؛ دوره‌ای که هم‌زمان با چالش‌های جدی اقتصادی و مدیریتی، ظرفیت‌های جدیدی برای توسعه و رقابت در استان‌هایی مانند گیلان شکل گرفته است. وی با اشاره به بیش از دو دهه فعالیت حرفه‌ای خود در صنعت ساختمان تأکید می‌کند که اگرچه وضعیت اقتصادی این حوزه در شرایط مطلوبی قرار ندارد، اما فضای رقابتی میان تولیدکنندگان و سازندگان می‌تواند به‌عنوان یک موتور توسعه عمل کند. به گفته او، این رقابت در صورتی به نفع کشور تمام می‌شود که سیاست‌گذاری‌ها و تصمیمات مدیریتی با واقعیت‌های بازار هم‌راستا باشد. او مهم‌ترین مانع پیش‌روی صنعت ساختمان را عملکرد مدیریت شهری و ساختارهای دولتی می‌داند؛ از فرآیندهای پیچیده صدور مجوز گرفته تا کمبود زیرساخت‌های شهری. اسلام‌دوست معتقد است نبود زیرساخت مناسب باعث شده سازندگان نتوانند به سمت الگوهای نوین ساخت‌وساز، از جمله بلندمرتبه‌سازی اصولی و استفاده از تکنولوژی‌های روز حرکت کنند. این فعال حوزه ساختمان بر ضرورت فاصله گرفتن از تصدی‌گری دولتی و حرکت به سمت خصوصی‌سازی واقعی تأکید دارد و می‌گوید پروژه‌هایی مانند نهضت ملی مسکن در صورت کاهش بروکراسی و افزایش نقش بخش خصوصی، می‌توانند اثربخشی بیشتری داشته باشند. اسلام‌دوست در ادامه به تغییرات اقلیمی و اثر آن بر الگوهای اسکان اشاره می‌کند و معتقد است شمال کشور، به‌ویژه استان گیلان،در سال‌های آینده با افزایش تقاضای سکونت مواجه خواهد شد. به گفته او، این موضوع فشار مضاعفی بر بازار ساخت‌وساز وارد می‌کند اما در عین حال می‌تواند به یک فرصت راهبردی برای توسعه تبدیل شود. او یکی دیگر از چالش‌های مهم ساخت‌وساز در گیلان را هزینه بالای نیروی انسانی می‌داند و توضیح می‌دهد که برخلاف تصور عمومی، دستمزد کارگران در رشت و استان گیلان در بسیاری موارد از شهرهایی مانند تهران، کرج و مشهد بالاتر است و همین مسئله هزینه تمام‌شده پروژه‌ها را افزایش می‌دهد