معماری باید کیفیت روانی و رفتاری فضا را شکل دهد، نه فقط پاسخی باشد به نیازهای بیولوژیک!

بسیاری از فضاهای معماری امروز، تنها به نیازهای فیزیکی پاسخ می‌دهند و از تأثیرگذاری بر روان و رفتار افراد غافل مانده‌اند.وقتی از فرهنگ صحبت می‌کنیم، یعنی از یک تفکر جمعی حرف می زنیم. فرهنگی که اگر در فضا نمود نداشته باشد، با رفتارهای اجتماعی ناهنجار فرومی‌ریزد. بسیاری از ساختمان‌های امروز تنها به نیازهای بیولوژیکی پاسخ می‌دهند و از نیازهای روحی و روانی غافل‌اند. معماری باید بستری برای تجربه‌ی انسانی باشد؛ فضایی که کیفیت بلوکه‌ی حضور فرد را ارتقا دهد. طراحی زمانی معنا دارد که از دل یک تفکر برخیزد و بتواند فضا را به جایی تبدیل کند که افراد در آن، لحظاتی ارزشمند را تجربه کنند. چشم‌نوازی کافی نیست؛ معنا و کیفیت رفتار در فضاست که اهمیت دارد.