تخریبعلاءالدین وچندسوال
درخصوص تخریب پاساژ علاءالدین نخستین سوالی که به ذهن میآید این است که اگر قرار به تخریب طبقههفتم بوده شهرداری به چه دلیل مجوز داده است؟ و چرا قبلاز تحقق تخلف، با عوامل خود جلوی تخلف را نگرفته و موضوع را به کمیسیون مادهصد ارسال کرده است؟
البته این نکته را باید متذکر شوم که پاساژ علاءالدین از ابتدای ساخته شدنش هم حرف و حدیثهایی داشته است؛ در آن هنگام اعطای تراکم به اینصورت در آن نقطه از شهر واقعا بحثبرانگیز بود. الزامات مدیریت شهری حکم میکند که شهرداری تکلیف خود را با شهروندان معلوم کند، اگر قرار به تخریب ساختوسازهای غیرمجاز است باید در همه نقاط شهر این اتفاق بیفتد و اگر نیفتد حتما دلایل دیگری غیر از احراز تخلف و رعایتنکردن مقررات در این موضوع نقش داشته است.
شاید این موضوع بیارتباط با پاساژ موبایلی نباشد که به تازگی مقابل علاءالدین ساخته شده است. این تخریب درحالی صورت گرفته است که براساس قانون مادهصد موضوع قانون شهرداریها، اگر بنایی برخلاف پروانه صادرشده تخلف کرد و این تخلف با ضوابط و اصول شهرسازی، فنی و بهداشتی مغایر نبود، کمیسیون میتواند با اخذ جریمه، صدور رای کند.
متاسفانه روش معمول اینطور شده که با اخذ جریمه، مساله را حل و فصل میکنند. از آن بدتر اینکه ردیف درآمدی ناشی از کمیسیونهای ماده صد به یکی از ردیفهای درآمدی در نظام مدیریت شهری تبدیل شده است.
اما چه شده که اینبار رای به قلع و قمع داده شده؟ مگر مالک علاءالدین میتوانسته بدون هماهنگی و اطلاع مسوولان شهرداری منطقه، یک طبقه روی طبقه ششم ساختمان خود در شلوغترین نقطه شهر اضافه کند؟
ضمن اینکه اقدام صحیح این است که در تمام تخلفات باید رای به قلعوقمع داده شود و امیدوارم این رویه به یک روش ادامهدار در شهرها تبدیل شود و باید با تمام شهروندان و تخلفات یکسان رفتار شود.
