به دنبال برگزاری نشست مشتركی بین دولت وشهرداری درباره روند احیای بافتهای فرسوده که نتیجه آن به تشکیل كارگروه های تخصصي براي رفع موانع موجود در نوسازي بافتهای فرسوده منجرشد چند تن ازکارشناسان نسبت به ضرورت گنجاندن یکسری مسایل ضروری وراهگشا درطرح های مطالعاتی مربوط به این حوزه تاکید کردند.
به گزارش صما علی مستوری- کارشناس شهری- در این زمینه به خبرنگار صما گفت: از جمله مواردی که دولت در روند احیای بافت های فرسوده باید مدنظر قرار دهد ارائه ادله و دلایل محکم ازسوی متولیان امر برای حفظ نقاط وملحه هایی ازبافتهای فرسوده است که دست اندرکاران با ملاحظات خاصی نظیر“دارا بودن هویت“ قصد حفظ آنها را دارد.
وی خاطرنشان ساخت: بررسی ها حاکی از آن است در برخی از موارد ; احساسات نوستالژیکی مالکان بافت فرسوده و نیز منافع شخصی مانع از احیای بافت های فرسوده می شود این در حالی است که این نوع احساسات نوستالژیک صرفا مربوط به یک عده ای خاص است و شمولیت آن محدود است.
این استاد دانشگاه ادامه داد: از این رو لازم است که دولت در این زمینه با دقت ورود پیدا کند.
این فعال حوزه ساخت و ساز با ذکر مثالی خاطرنشان ساخت: به عنوان مثال در کشورهای پیشرفته برای حفظ بافت هایی که نگهداری آنها لازم و ضروری است، در بسیاری از مواقع بنای ساختمان تخریب نمی شود، اما داخل ساختمان به جدیدترین روش های روز دنیا ساخته می شود.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه بسیاری از ساختمان های بافت فرسوده با آیین نامه ها و مقررات روز دنیا ساخته نشده اند، بنابراین هر چقدر که روند احیای آنها با رویکرد و نگاه قوانین و ضوابط فرادستی در حوزه ساخت و ساز باشد، اما خروجی آن شبیه ساختمان هایی که از اساس بر پایه مقررات روز ساختمان سازی طراحی و اجراء شده اند نمی شود.
این استاد دانشگاه ادامه داد: بر این اساس لازم است که دولت ادله های بسیار محکمی برای حفظ برخی از لکه های بافت فرسوده داشته باشد.
وی تصریح کرد: بخش اعظمی از بافت های فرسوده به دلیل دارای هویت بودن نوسازی واحیاء نمی شوند این در حالی است که در 95 درصد موارد این بافت ها فاقد هویت هستند.
این استاد دانشگاه تاکید کرد: به عنوان مثال دراستان یزد،محله های باهویتی وجود دارد که حفظ آنها اساسا ضروری است چرا که این محله ها دارای هویت خاصی هستند،این درحالی است که درمقابل درتهران،بسیاری ازمحله ها با این استدلال که دارای هویت هستند نیزحفظ می شوند درحالی که این محله هااساسا فاقد هویت هستند ونوسازی نکردن آنها دارای تبعات خاصی است.
مستوری در عین حال تاکید کرد: با توجه به بالا بودن حجم بافت های فرسوده درکل کشور،بنابراین این امر نیازمند مشارکت چند بخشی دستگاه های مختلف است ودنبال کردن این فرآیند نباید صرفا به وزارتخانه راه و شهرسازی که ماموریت های وسیعی در حوزه راه در ابعاد مختلف دارد سپرده شود.
امامحمد برومندی –استاد دانشگاه وصاحب نظردرحوزه مسائل شهری نیز درگفت وگو با خبرنگارصما ازمنظردیگری موضوع احیای بافتهای فرسوده را مورد بررسی قراردداد ودراین زمینه گفت:براساس آمار و ارقامی که توسط نهادهای فرادستی تهیه شده است در حال حاضر 25 درصد از کل ساختمان های کشورمان جزء بافت های فرسوده محسوب می شوند. این آمارها در حالی به عنوان آمار قابل استناد در طرح های مطالعاتی مورد استفاده قرار می گیرد که به اینکه شاخص دقیقی برای شناسایی بافت فرسوده از غیرفرسوده وجود ندارد در نتیجه صحت آمارهای موجود در این زمینه زیر سوال می رود.
وی ادامه داد:در حال حاضر با توجه به ساختار و ظاهر ساختمان ها و دسترسی آنها به خدمات زیربنایی و روبنایی ; عملا بخش اعظمی از ساختمان های شهری فرسوده و تنها بخش کوچکی از ساختمان ها که طی دهه های اخیر طراحی و ساخته شده اند فرسوده نیستند.
این استاد دانشگاه تاکیدکرد:از جمله اشکالاتی که تاکنون درفرآیند مربوط بهسازی بافت های مشهود بوده می توان به دخالت دولت دراین زمینه اشاره کرد،یعنی درحالی که امراحیای بافتهای فرسوده می بایست توسط دستگاه مدیریت شهری انجام می شده اما دولت با تشکیل معاونتی مستقل در این زمینه ورود پیدا کرده است. ; ; ;
;برومندی درادامه همچنین خاطرنشان ساخت:ازجمله دیگرموارد ضروری دراین عرصه این است که دولت باید یک تعاریف روشنی از اینکه چه ساختمانی و چه محوطه ای را تاریخی می داند و برای حفظ آن دفاع محکمی دارد را شفاف و مشخص کند.
این استاد دانشگاه تاکید کرد:در وهله بعد مشخص کردن حجم منابعی که برای احیاء باید در اختیار شهرداری قرار دهد نیز از جمله مواردی لازم است. چرا که تجربه ثابت کرده در بسیاری از موارد در فرآیند احیاء مشکل معارض، به عنوان یک مانع بازدارنده سد راه اجرای امر بهسازی بافت های فرسوده شده است و با این اوصاف پیش بینی قوانین لازم در این زمینه امری ضروری است.
